30 juni 2005

Verpakkingen (2)

Op het ietwat onduidelijk plaatje hierboven ziet u de bovenkant van een zak zilvervliesrijst van het merk SILVO, met op het plakkertje linksboven wat vastgeplakte rijstkorrels. Hersluitbaar staat er op dat plakkertje boven op het pak en een onduidelijk symbooltje toont hoe ik het pak moet hersluiten. Misschien is het pak hersluitbaar, maar niet door iemand die het aan de zijkant heeft opengemaakt. Met een schaar knipte ik een stukje aan de zijkant van het pak af, zodat ik de rijst eruit kon gieten. Daarna zat ik met het plakkertje te rommelen waarmee ik het pak zou moet kunnen hersluiten. In ieder geval heb ik - blijkbaar - een te groot stuk er af geknipt, het plakkertje past er niet overheen. Maar hoe het anders moet zie ik eigenlijk helemaal niet. Het symbooltje helpt me niet op weg. Ik had het pak vast anders open moeten maken, maar hoe? Misschien moet er eerst meer rijst uit, waardoor je het pak kunt dichtvouwen en dat je dan het plakkertje wel kan gebruiken, ware het niet dat het plakkertje inmiddels vol met vastgeplakte rijstkorrels zit. Die rijstkorrels springen op mijn toetsenbord nu ik met het plakkertje nog een keer probeer de zak te sluiten. Baggerverpakking. Het enige dat er op zit is het pak leeggieten in een glazen pot. Zoals het hoort.

Posted by hafred at 06:23 pm | Comments (5)

29 juni 2005

Boris 'Karloff' Dittrich

Bij het gedoe over de gekozen burgemeester, las ik dat van Mierlo eventueel uit de partij zou stappen als ‘de bestuurlijke vernieuwing van D’66’ niets meer voorstelde. Tijdens het partij-congres werd alles gladgestreken en van Mierlo bleef, het kabinet bleef en we kregen minster Pechtold.
Die bestuurlijke vernieuwing stelt -zeker in dit kabinet- niets meer voor. Pechtold heeft een voorstel gedaan waar VVD en CDA niets van willen weten. Ik heb van Mierlo er nog niet over gehoord, maar dat is misschien een beetje te vroeg. Waar ik van Mierlo wel over heb gehoord en zijn kompanen oud-fractieleider Gerrit Jan Wolffensperger, oud-staatssecretaris voor media Aad Nuis en Alexander Rinnooy Kan, is over de plannen van D’66 staatssecretaris Medy van der Laan, die de NPS wil opheffen en die denkt dat het verder allemaal wel goed komt met programma’s als Het uur van de Wolf of Sesamstraat. Van Mierlo c.s. zien de plannen voor het opheffen van de NPS niet zitten.

In de NRC van vanavond lees ik dat monster Boris Dittrich ook niet wil dat dat de programma’s verdwijnen, maar dat hij Medy van der Laan verder wel steunt. Ik citeer het NRC:

Fractievoorzitter Boris Dittrich van D66 zei 'ondanks de brief' van zijn partijgenoten achter de opheffing van de NPS te staan. Dittrich: 'Maar het is niet onze bedoeling om met het opheffen van de NPS al die programma's weg te gooien. Aan die programma's willen we vasthouden.'

Die programma’s willen ze vasthouden. Maar de NPS willen ze opheffen. Wat zal er gebeuren denkt u? Haalt Medy van der Laan bakzeil? Halen van Mierlo en zijn companen bakzeil? Volgens Maurice de Hond is tweederde van de Nederlanders tegen het opheffen van de NPS -geen idee wat dat voorstelt. De meerderheid van de Nederlanders is het niet eens met het beleid van dit kabinet, maar naar de stembus mogen we voorlopig nog niet.
Dit zal er waarschijnlijk gebeuren. Van Mierlo en zijn vrinden zullen wel bakzeil halen, D’66 wordt bij de volgende verkiezingen volledig weggevaagd, maar ondertussen is wel de NPS opgeheven. TALPA rulez.
Als u protest wilt aantekenen tegen de opheffing dan kan dat bij de omroep. Klikt u maar hier.

Posted by hafred at 09:09 pm | Comments (0)

28 juni 2005

Avond panorama

Het Post CS-pand blijft de Fredlee’s maar bekoren. Het uitzicht bovenop het dak is schitterend, zeker als de avond valt. Afgelopen vrijdag waren we er weer eens en voelden ons buitenlandse toeristen tussen de eh.. jeugd.
Manisch als ik bezig ben met het maken van panorama’s, kon ik het niet laten om er weer een paar te schieten. Degene die u hierboven ziet, is uit de hand geschoten met de groothoek van de D70. De foto’s die ik daarmee gemaakt heb, zijn bijzonder moeilijk in elkaar te monteren. Het panorama is nog niet af, misschien lukt dat helemaal niet goed, want ik trek de verschillende foto’s op rare wijze uit elkaar om de kranen recht te krijgen en ze op elkaar aan te laten sluiten. De telelensversie had ik snel in elkaar, die vind u hier.

Posted by hafred at 04:02 pm | Comments (1)

24 juni 2005

De winnaar van Weekend Webstrijd (3)

De heer Bon uit Vinkeveen!
Maar inderdaad, waarom zou je niet nog tien kilometer lang lekker kunnen planken? Plankgas door het grint... Ware het niet dat het maar om zo'n honderd meter gaat en je dus inplaats van 10 kilometer verderop, 100 meter verderop moet stoppen. Maar we vroegen niet wat er fout was met het bord maar met de foto. Niks mis mee toch? Met de foto dan, bedoel ik.

Posted by hafred at 03:55 pm | Comments (0)

Niet de warmte

Het was niet de warmte die de Fredlee's er van weerhield om te loggen. Het was onze provider die na een 'emergency hardware maintainence,' het ons onmogelijk maakte nog langer te posten en u, lezer, onmogelijk maakte om nog commentaar te leveren. Toen het een en ander eenmaal tot ons doordrong was het snel opgelost.
Ik stuurde wel eerst een mailtje aan supprt@lunarpages.com en dat helpt niet echt als het mailtje naar support@lunarpages.com moet. Maar na het uitblijven antwoord keek ik nog even naar de verstuurde mail... Opnieuw verstuurd en klaar.
Het waren een paar ontbrekende perl-modules, het is maar dat u het weet. Straks een echt nieuw postje.

In bovenstaand stukje zaten talloze kromme zinnen, dubbele spaties, woorden twee keer achter elkaar, kortom een rotzooitje. Die heb ik er zo goed en zo kwaad als het ging uit gehaald.
Allemaal de schuld van de warmte? Vast wel. Gisteren at the Fredlees liep de scanner vast, probeerden de ventilatoren in mijn Powerbook vergeefs de interne temepratuur te temmen, maar op de onderkant kon je aan het eind van de middag een eitje bakken. Linda's B&W G3 was door de warmte zo nukkig dat die alleen nog maar bleef vastlopen. Een teken om de computer uit te zetten. Kan de warmte op soortgelijke wijze het menselijk brein beïnvloeden?
Ik hoor mezelf net door de telefoon zeggen dat ik na het telefoongesprek weer terug ga in vegetatieve staat, in zombie-modus als het ware. Dat ik een gaatje in mijn voor- en achterhoofd ga boren waardoor een kleine briesjes de halfgaar gekookte hersens nog een beetje kan afkoelen. Genoeg wartaal om me te realiseren dat teksten schrijven er op dit moment niet inzit, tenzij u om onzin zit te springen. Dat kan natuurlijk ook. Onzin schrijf ik graag.
Overigens zit er in deze hitte natuurlijk niemand achter zijn computer en al helemaal niet om een weblog te lezen en dan ook nog eens commentaar te geven... Wat zit ik hier dan te doen? Ik vertrek nu naar het balkon.

Posted by hafred at 12:23 pm | Comments (0)

20 juni 2005

Vertel de verhalen

Voor Amsterdam Centraal schreef ik zaterdag een stukje over het boek ‘Vertel de verhalen’ een uitgave van Stadsdeel Amsterdam-Centrum. Het boekt vertelt de verhalen die horen bij de meer dan 60 gedenktekens die in het centrum aan de Tweede Wereldoorlog herinneren. Ik schreef daar onder andere:

‘Vaak - bij een wandeling na het eten - loop ik op de Prins Hendrikkade langs het Arcam-gebouw en zie daar, op de kademuur, een monument met namen. Na de jaarlijkse 4 mei herdenking liggen er bloemen. Ik zie het monument elke keer, ik zie er veel namen op staan, maar het betekent verder niets voor me. Totdat ik afgelopen vrijdag het boek ‘Vertel de verhalen’ een uitgave van Stadsdeel Amsterdam-Centrum kocht.’

Ik liep er gisterenavond weer – het was een schitterende avond voor een wandeling – en tot mijn schrik zag ik dat het monument op de kademuur voor een deel verdwenen was. Het deel met de namen van de 247 omgekomen zeelieden was er niet meer. Misschien vanwege een schoonmaakbeurt, hoewel oud-kapitein Marsalis het monument verzorgt. In het boek sprak hij wel zijn bezorgdheid uit over de kwetsbaarheid van de letters. Dus hopelijk wordt het monument gerestaureerd. Ik heb er een e-mail over aan de stadsdeelraad gestuurd met de vraag hoe dit zit. Ik ben benieuwd hoe snel en of ik antwoord krijg. Op de website van het stadsdeel zegt men binnen een week.
Lees het complete stuk over het boek HIER.

Posted by hafred at 12:16 pm | Comments (2)

17 juni 2005

Weekend Webstrijd (3)

What's wrong with this picture?

Posted by hafred at 08:21 pm | Comments (3)

16 juni 2005

Een mailpaal

Een van de spannendste momenten bij het maken van een opdracht is wanneer je klaar bent en de stapel dierbare illustraties, op mooi 300 grams Arches aquarel papier, waar je uren zweet, tranen, liefde en lol mee hebt gedeeld, moet worden ingepakt en snel, snel - want de opdrachtgever had het liefst gisteren al in huis willen hebben - voor sluiting naar het postkantoor moet worden gebracht.

Eerst zoeken in mijn rommelige studio naar een stukje karton om de tekeningen plat en stevig te houden. Dan naar een geschikte gloednieuwe envelop of een oude gebruikte met een vel papier geplakt over het oude adres, of - if all else fails - een gekreukeld bruin stuk pakpapier dat je al maanden bewaard hebt. Een briefje en evt. de rekening erbij, getypt of met de hand geschreven. Het pakket goed dicht tapen met bruine plakband, dat vervloekte spul dat snel in de waar raakt en blijft plakken aan alles behalve het pakketje. Zoeken naar een dikke zwarte stift die het nog doet, om duidelijk leesbaar het adres of postbus - voor de zekerheid allebei - van de uitgever op te schrijven. In rode en blauwe stiften “VOORZICHTIG!TEKENINGEN!NIET VOUWEN!” groot en onderstreept, trots erop schrijven - weten ze dan ook nog op het postkantoor dat je Illustrator bent!
Snel op de fiets naar het postkantoor, nummertje trekken, wachten tot je eindelijk aan de buurt bent. Aangetekend sturen? Even kijken hoeveel geld ik in mijn portemonnee heb... aangetekend sturen is wel duur, toch maar voor de zekerheid doen, want om al dat werk weer helemaal op nieuw te moeten maken als het zoek raakt... Want je had ook geen tijd om er fotokopieën van te maken!!! Gestempel, geplak, betaald en hup... weg! Daar gaat je baby, bovenin de grote canvas postzak!
Je originele illustraties zien je pas weer over enkele maanden, tientallen jaren of soms nooit meer terug!
Maar gisteren, voor het eerst, ging dat heel, heel anders.
Ik scande vijf illustraties in zwart wit met wash op mijn scanner op 300 dpi, werkte in Photoshop de zwart- en witpunt en grayscale levels bij,(ook nog snel een paar details met het photoshop gummetje weggewerkt!), bewaarde ze als TIF, plakte ze in een email en hup! naar de uitgever gemailed. Vijf minuten later mailde de uitgever terug dat hij ze allemaal prima had ontvangen!
De originele illustraties liggen nu al veilig en knus in mijn ladekast.
Een mijlpaal in mijn steeds meer door de computer gedomineerde illustrator-leven.

Posted by Mrs. Fredlee at 02:58 pm | Comments (4)

15 juni 2005

De Panorama-man

Vandaag me onder andere bezig gehouden met het samenstellen van twee panorama's. Eentje die ik in Engeland schoot van Hengistbury Head en eentje die ik een tijdje geleden schoot vanuit de elfde etage van Post CS. Het regende flink en ik schoot het panorama door het raam.

Posted by hafred at 06:21 pm | Comments (0)

14 juni 2005

The jolliest day of your life (English version)

Mr. Registrar hands over the Marriage Certificate

They really do exist, those nasty completely unworldly characters, just like Basil Fawlty. Great to watch in series like Fawlty Towers but in ones worst nightmare not as your Marriage Registrar.
It all began when the bride arrived late, not too late, just in time. The Registrar was already really impatient, nagging about being paid straight away- and in cash. When the bride arrived inside the small entrance of Bournemouth Town Hall, I tried to capture the moment on camera. With my new flash - plus dimmer cap -I begun, quite civilly, to flash away.

The bride was on her way to the little room where the ceremony would take place and I took one more photo, just as the Registrar came back. Flash!
‘Now you’ve ruined it’ he shouted.’You blew it! No more photo’s!’
Excuse me? What had I done wrong? Apparently I’d flashed right in his face and our chances of taking any photo’s during the ceremony were blown.
The father of the bridegroom lay a hand on the Registrars shoulder and asked if he could be a bit more friendly, whereby the man retorted with ‘Don’t manhandle me!’ The two brothers of the bride, who were also her marriage witnesses, had walked in behind the Registar and where reprimanded with: ’Who told you to follow me?’
This was proceeded by complete confusion over the number of guests allowed inside the room. 10? 12? 8? Apparently 8, so three, of the small bridal party, had to go back and wait in the entrance. I was told - thank you! thank you! Mr.Registrar - to wait in the hallway until the ceremony was over, then allowed inside to take photo’s. Inside the tiny room music played that had been chosen by the bride and groom.
Mister Registrar asked how long the music would go on - not much longer was the answer. He decided not to wait and the music was abruptly turned off.
The Brazilian bride and her Brazilian guests didn’t understand what on earth was going on.
Later on we all took a look at the Marriage Certificate. Mr. Registrar’s name appeared to be Mr. Jolly.

Posted by hafred at 11:28 pm | Comments (2)

The jolliest day of your life (Nederlandse versie)

In de deur, recht in de camera kijkend, Mr. Registrar

Ze bestaan in het echt, de nare, volkomen wereldvreemde types, zoals Basil Fawlty. Leuk om in een serie als Fawlty Towers te zien, maar je wilt ze van je levensdagen niet als trouwambtenaar krijgen. Het begon allemaal toen de bruid laat was, niet te laat, maar eigenlijk gewoon net op tijd. De Registrar -trouwambtenaar - was al erg ongeduldig, zeurde om het geld dat nu -meteen- cash betaald moest worden. Toen de bruid het kleine halletje de townhall van Bournemouth binnenkwam, probeerde ik dat met de camera vast te leggen. Met mijn nieuwe flitser -dimkapje erop- flitste ik er beschaafd op los.
De bruid was onderweg naar het kleine kamertje waar de plechtigheid zou plaats vinden en ik nam nog een foto, net op het moment dat de Registrar kwam teruglopen. Flits!

‘Now you’ve ruined it!’ riep hij. ‘You blew it! No more photo’s!’
Pardon? Wat had ik misdaan? Het bleek dat ik hem recht in het gezicht had geflitst en nu waren onze kansen voor het maken van foto’s tijdens de plechtigheid verkeken. De vader van de bruidegom legde zijn hand op de schouder van de Registrar en vroeg of het niet een beetje vriendelijker kon, waarop de man hem toebeet ‘Don’t manhandle me!’ Handen thuis dus, als het ware. De twee broers van de bruid, die ook getuigen bij het huwelijk waren, liepen mee naar binnen, waarop hen toegebeten werd: ‘Who told you to follow me?’ Daarop ontstond er verwarring hoeveel mensen er het kamertje in mochten. 10? 12? 8? 8 dus, waardoor van het kleine gezelschap er uiteindelijk drie mensen in het halletje moesten blijven wachten. Ik mocht - dank! dank! Mr. Registrar - in het gangetje wachten totdat de plechtigheid voorbij was en mocht daarna binnen nog wat foto’s maken. In het kamertje werd de muziek gedraaid die het bruidspaar had uitgekozen. Mister Registrar vroeg hoe lang het nog ging duren - nog heel even dus werd er gezegd. Hij besloot daar niet op te wachten en zette de muziek bruut uit. De Braziliaanse bruid en haar Braziliaanse gezelschap begrepen er helemaal niets van.
Na afloop bekeken we het Marriage Certificate. Mr. Registrar bleek Mr. Jolly te heten.

Posted by hafred at 07:11 pm | Comments (0)

13 juni 2005

Hengistbury Head, uit de verte

De Fredlee’s waren een paar dagen in Engeland voor een huwelijk. Niet hun eigen huwelijk, want ze zijn al lang getrouwd. Over dat huwelijk in Engeland morgen later. De dag na het huwelijk maakten we een prachtige wandeling, naar Hengistbury Head, nabij Southbourne, en hierbij een foto van Hengistburyhead in volle glorie.

Posted by hafred at 09:34 pm | Comments (1)

07 juni 2005

AFK

Tot en met zondag zitten de Fredlee's in Engeland en hebben geen idee of ze dit weblog kunnen verversen. Tot tot dan zijn ze AFK, away from keybord.

Posted by hafred at 09:51 pm | Comments (1)

06 juni 2005

Mixamatose konijn: Intel Inside

Is de ziel van de Mac het besturingssysteem, zoals Jobs het aan het eind van de keynote vanavond zei. Ja, natuurlijk is de ziel van de Mac de manier waarop je er mee werkt. Maar is dat ook nog het geval als je met Photoshop bezig bent? Dan werk je gewoon met dat programma en mij persoonlijk maakt het niet veel uit of ik er nu mee op een Mac of op een PC mee bezig ben.
Maar het besturingssysteem is absoluut een onderdeel van de ziel. Maar dat was de processor van de Mac ook. Eerst van de familie van de Motorola 68000 en daarna die van de PowerPC. De Mac was anders, want er zat geen Intel Inside. Dat wordt anders vanaf 2006 of we het leuk vinden of niet.
Of ik het leuk vind, weet ik niet, of ik denk dat het Apple cq. Jobs, zal lukken om deze nieuwe overgang tot een succes te maken, ik heb geen idee. Mijn eerste gevoel zegt NEE. Misschien moet ik mijn Powerbook maar omruilen voor de snelste Intel Inside?

Posted by hafred at 09:33 pm | Comments (1)

Ik stem tegen Intel!

Twee-en-een-half uur voordat de openingskeynote van de World Wide Developers Conference van Apple begint, gonzen de geruchten-sites op internet luidruchtig over de mogelijkheid dat Apple zou overstappen van de IBM PowerPC-processor op een processor van Intel. Dat soort geruchten doen al jarenlang de ronde en eigenlijk kunnen ze altijd worden afgedaan met NONSENS! Hoewel het Mac OS X-besturingssysteem prima kan draaien op een Intel-processor, werken lang niet alle programma’s op een dergelijke combinatie. Programma’s als Adobe Photoshop of Illustrator moeten behoorlijk herschreven worden willen ze op Mac OS X onder Intel kunnen draaien.
Dus ik gok erop dat er vanavond een ander konijn uit de hoge hoed van Jobs komt. Een mediacenter ofzo, dat best onder de motorkap een Intel-processor kan hebben en ook best op OS X zou kunnen draaien.
Ik kan het helemaal fout hebben, maar dat weten pas als op zeven uur onze tijd de keynote begint...

Posted by hafred at 05:37 pm | Comments (0)

05 juni 2005

Verpakkingen (1)

Verpakkingen worden door fabrikanten zelden met rust gelaten. Verpakkingen worden regelmatig zowel van uiterlijk als van innerlijk veranderd. Een goed voorbeeld van een verbeterd innerlijk was de verpakking van mosselen van een paar jaar geleden. De mosselen werden een aantal jaren geleden onder een beschermende atmosfeer verpakt, waardoor ze veel langer vers te houden waren. Een perfecte vernieuwing. Een voorbeeld van zinloze vernieuwing is de nieuwe verpakking van de biologische couscous van Albert Heijn.

Of de linker verpakking (de nieuwe verpakking) op bovenstaande foto mooier is dan de rechter (de oude verpakking), the jury is still out... Maar daar gaat het me in dit geval niet om (bovendien is het niet goed te zien op deze foto). Wat wezenlijk anders is, is de manier waarop je het pakje couscous moet open maken. De oude verpakking had aan de bovenkant een perforatie, met helemaal bovenaan de mededeling: Hier openen. Als de perforatie goed was gedaan, dan drukte je met de duim het pakje open en kon je de bovenkant als een soort klepje op laten klappen. Als de perforatie slecht was gedaan, drukte je de hele bovenkant van het pakje in elkaar en besloot je na een paar minuten het pakje met een mes te lijf te gaan. Als het pakje goed was opengemaakt kon je de gewenste hoeveelheid makkelijk uitschenken door het klepje weg te klappen. Bij de nieuwe verpakking is men van dit systeem afgestapt. Je moet nu gewoon de bovenkant openrukken en je krijgt een niet handig uitschenkbare bovenkant met vier losse klepjes. Waarschijnlijk is het de bedoeling dat het hele pak nu in een pot wordt uitgestort, wie zal het zeggen? Waarom er niet meer gekozen is voor de perforatie, ik heb geen idee. Wie het weet mag het zeggen. De nieuwe verpakking is in ieder geval qua gebruiksgemak niet een verbetering.
In het nieuwe pak bevindt zich 500 gram couscous. In het oude 400 gram. Het recept op de verpakking voor de bereiding van de couscous is hetzelfde gebleven. Voor 2 personen is er 150 gram couscous nodig. Zowel 400 als 500 gram zijn niet handig door 150 te delen. Waarom nu gekozen is voor 500 gram en niet voor 450 is me in ieder geval ook een raadsel.

Posted by hafred at 02:42 pm | Comments (3)

01 juni 2005

Ja of nee?

Posted by hafred at 11:10 am | Comments (2)