25 februari 2009

Bewuster en beter fotograferen met de D80&D90

Gisteren ging het boek Bewuster en beter fotograferen met de D80-D90 naar de drukker. Omstreeks 20 maart ligt het in de winkel. Meer info bij Van Duuren Media.

Posted by hafred at 11:40 am | Comments (0)

16 februari 2009

Te veel... dat is toch niet goed?

Tijdens het schrijven het logje van gisteren keek ik met een half oog naar een programma op BBC over ‘The Victorians’ van Jeremy Paxton. Er kwamen een flink aantal schilderijen en schilders langs. Ik zag op een gegeven moment wat schilderijen van landschappen waar de schilder had gekozen om de sfeer maar helemaal ‘oranje’ te maken, om de sfeer aan te geven. Sfeer, gevoel, eigen interpretatie, daar gaat het dus om. Alsof ik dat niet wist.

Het gaat uiteindelijk om te durven doen met je materiaal waar je eerst voor terugschrikt. Voor teveel doordrukken van een lucht, voor te veel verzadiging. En te veel, ja dat weten we allemaal: dat is niet goed hé. Te veel drank, te veel eten... Allemaal niet goed.
Maar als je niet probeert wat te veel is, dan weet ook niet wat precies goed is. Ik ging aan het werk met de foto’s van zaterdag. Lekker de lucht dramatischer maken, net dat extra beetje verzadiging, of meer dan dat beetje. Flink in de weer met het Graduated Filter in Lightroom om die bleke lucht er uit te laten springen. Ben ik te ver gegaan? Het is zoals ik het nu interpreteer, zoals ik het nu zie. De waarheid van het landschap ligt bij de maker.
Kijk zelf maar. Hier is het resultaat.

Posted by hafred at 09:49 pm | Comments (0)

15 februari 2009

Dit fotografeer ik nooit...

Toen ik gisteren op de dijk bij Durgerdam liep en de wolken in het Kinselmeer weerspiegeld zag, vroeg ik me af of ik dit wel kon fotograferen. Het uitzicht was heel weids, boven en onder en links en rechts, kon ik dit wel op mijn kleine sensor vangen? Ik vroeg me eigenlijk af of wat ik zag - mijn eigen persoonlijke waarneming en wat ík er dan mooi aan vond - of ik dat wel kon vangen in een foto.

Daar gaat het natuurlijk altijd om. Een tijdje terug las ik een stuk wat er over ging dat je als fotograaf voor jezelf moest duidelijk maken wat je precies wilde met je foto’s. Dat je moest bedenken wat je wilde uitdrukken. Dat je jezelf bewust moet zijn wat je wilde met je foto’s. Wat wil ik dus met al die landschappen? Met dat ronddraaien om die Stompe Toren, met het telkens terugkeren naar dezelfde plek. Wat bezielde en bezielt me om telkens maar weer die Oosterkerk te fotograferen, er uiteindelijk 64 op groot formaat af te drukken en ze ook nog tentoon te stellen? En waarom liep ik hier met die camera?

Eenvoudig gezegd is het: wat ik heb gezien - in mijn kop heb gezien - vastleggen. Wat ik op het moment van vastleggen zag, in mijn hoofd. Zag én voelde, om precies te zijn.
Ik ga niet alleen naar Waterland omdat ik alleen wil fotograferen, ik loop of fiets daar ook omdat het me - laten we zeggen - ‘stoned’ maakt, rustig maakt, maar me ook opwindt. Ik loop daar rond en zie die wolken weerspiegeld in het water, ik zie het weidse van die weerspiegeling, ik voel me ook weidser en ik wil dat mijn camera dat ook ziet. Ik wil dat met mijn camera uitdrukken.
Gisteren was het water vlak en weerspiegelde de lucht bijna één op één in dat water. Toen ik de Schellingwouderbrug over reed, zag ik vanuit mijn ooghoek het water van het IJ-meer glad en blauw, als een koude blauw lucht weerspiegeld in het water. Langs beide kanten van de Durgerdammerdijk was het water glad en blauw, en vooral in het water van het Kinselmeer spiegelden zich de wolken, alsof ze wilden zeggen: kijk ons eens! Ik klikte er op los. Hoe legde ik dit vast? Een zonsondergang, met veel drama, dat is op zich niet heel moeilijk. Het dramalicht doet zijn werk uit zichzelf. Een beetje goed belichten en je hebt wel een mooi beeld. Drama zelfs.

Die weerspiegelde wolken waren veel moeilijker. Het licht was niet spectaculair mooi. Althans, het had geen drama. Maar zo als ik het in mijn hoofd zag, zo als ik het voelde en zag was het schitterend. Mijn camera zag het voor mijn gevoel anders. Ik kon het beeld niet naar mijn hand zetten. Althans, nu nog niet.

Posted by hafred at 11:04 pm | Comments (0)

14 februari 2009

Op de dijk richting Durgerdam

Terwijl de zon ondergaat...

Posted by hafred at 09:36 pm | Comments (0)

13 februari 2009

Hank de dichter

Je moet door iemand in de liefde voor Hank Williams ingewijd worden. Denk ik dan. Behalve natuurlijk als je oud genoeg bent om begin jaren vijftig op de radio zelf zijn hits te hebben gehoord zoals Jambalaya, Hey! Goodlookin’ enzovoort, dan had je hem natuurlijk zelf kunnen ontdekken. Maar als je pas later in Hank kwam, dan moet iemand je geïntroduceerd hebben.

Ik werd in Hank ingewijd toen ik - nog student Nederlands - de Blue Ridge Rangers van John Fogerty erg leuk vond. (We spreken over omstreeks 1973.) Een vriend van me zei toen: dan moet je dit eens horen en hij draaide wat Hank Williamsliedjes. Ik zie die kamer nog voor me, een studentenflat op de Cleijndertweg in Noord. Met een paar andere vrienden. Wijn. Een pijpje.
Moest ik wennen aan zijn stem? Ik geloof van niet, maar die knauwende manier van zingen is het gene waar veel mensen moeite mee hebben. Eenmaal overtuigd werd ik een soort Hank-zendeling en probeerde bijna-gelovigen over de streep te trekken. Dat lukte bijvoorbeeld bij beide broers en veel later bij zoon R.
Ik kocht in ‘92 een mooi boekje met zijn teksten en gebruikte dat als ik liedjes wilde spelen. Zo’n heel boekje met teksten leek wel een gedichtenbundel, gedichten van Hank over Whippoorwills, over de stilte van vallende sterren, over vogels die ‘s morgens niet meer zingen.
En nu lees ik in de NRC dat er nieuwe muziek is van Hank. Nieuwe oude muziek die hij opnam voor de radio en waar erfgenamen jaren over hebben gestreden wie het uit mocht brengen en hoe. Anyway, het schijnt erg mooi te zijn. Ik heb het nog niet gehoord, maar morgen ga ik het zeker kopen.

Posted by hafred at 09:44 pm | Comments (0)

09 februari 2009

Ransdorp dan maar weer?

Posted by hafred at 11:07 pm | Comments (0)

07 februari 2009

De magistrale stralende zon

Eind van de middag bij Ransdorp. Het was prachtig. Maar dat ziet u zelf wel...

Posted by hafred at 10:26 pm | Comments (0)

06 februari 2009

Onbekend gezicht...

Het nieuwe iPhoto ‘09, software van Apple voor uw digitale foto’s, heeft als een van de nieuwigheden gezichtsherkenning, Faces. Zo kun je iPhoto al je foto’s laten analyseren en als je vervolgens aan iPhoto vertelt van een aantal foto’s wie wie is, herkent de applicatie automatisch de gezichten van bekenden in nieuwe foto’s die je aan iPhoto toevoegt.

Ik probeerde het gisterenavond uit. Het werkte leuk. iPhoto herkende uiteindelijk Mrs.Fredlee vrij gemakkelijk, het had meer moeite met mijzelf. Ik heb een gezicht waarvan iPhoto telkens denkt: hee??? Wie is dat nou?
Leuke - niet bedoelde - extra is dat iPhoto ook regelmatig gezichten ziet die er niet zijn. Nog een medestander die overal gezichten inziet!

Posted by hafred at 04:11 pm | Comments (3)

02 februari 2009

De avond valt over de Waterlandgouw

De avond valt over de Waterlandgouw. Terwijl de Orkkraaien nog gauw wat eendenborst snoepen, trekken de Waterlandhobbits zich terug in hun stulpen en communiceren ze nog slechts met de dunne draden die boven de Gouw zweven.

Posted by hafred at 01:16 pm | Comments (0)

01 februari 2009

Het strijken van de vlag...

Heel trouwe volgers van de Fredleeblog weten dat ik nogal eens de Oosterkerk heb gefotografeerd en als u het niet weet, nou, klik dan maar eens hier aan de zijkant bij Categories op Oosterkerk en dan ziet u het vanzelf.
Vorig jaar was er slechts één entry met als onderwerp de Oosterkerk. Shame. Het is niet dat ik hem niet fotografeerde, maar u kreeg de foto’s niet te zien. Ik fietste, wandelde, of reed liever een rondje om de Stompe Toren van Ransdorp.

In ieder geval hing gisteren de vlag uit en die legde ik vast. Met een nieuwe - vaste - 135mm lens die ik had aangeschaft voor mijn D700. Lekker scherp en lekker dichtbij, waardoor ik ook kon zien wat er in de toren plaats vond. En zo zat ik omstreeks kwart over vijf ‘s avond te wachten op het strijken van de vlag en op de persoon die de vlag zou gaan strijken. En daar was hij! Strijken maar! Klik! Klik! Klik!
Ik maakte er in Photoshop het volgende filmpje van:

Klik hier om het strijken van de vlag te zien.

(En als u wilt weten hoe het filmpje gemaakt werd: ik koos vanuit het File-menu bij Scripts voor Load files into stack. Ik koos de 25 jpeg-bestanden die ik van de foto's had gemaakt om als stapel in Photoshop te laden en klikte Attempt to Automatacally Align Source Images, waardoor de foto's precies pas over elkaar heen kwamen te lgigen. Ik maakte de animaties vanuit het animatiepanel en voerde de animatie uit als Quicktimefilmpje.)

Posted by hafred at 11:02 am | Comments (0)