Fredlee: januari 2007 Archives

31 januari 2007

De vlag hangt uit

Posted by hafred at 08:52 pm | Comments (3)

30 januari 2007

Panorama Hengistbury Head

De foto's voor dit panorama maakte ik ergens in 2005, maar ik kreeg dit panorama nooit helemaal naar mijn zin. In een half uurtje heb ik nu al een veel beter resultaat dat toen. Leve Photoshop CS3!
Maar nog niet goed genoeg. Ik moet nog wat aan de lucht sleutelen, je kunt de overgangen tussen de verschillende foto's nog goed - te goed - zien.

Een iets andere versie, maar beter - vind ik dan. Beter de delen van de lucht naar elkaar gebracht, maar het lukte niet om het laatste stukje zee er nog goed in te zetten. Nu ja, ik vind hem wel geslaagd.

Posted by hafred at 09:46 am | Comments (3)

29 januari 2007

Winkeldijk

Hierboven een panorama van de dijk bij de sluis bij Jachthaven Bon, waar het ook heel mooi wandelen was. Vlakbij Amsterdam eigenlijk. In het midden aan de horizon is het A.M.C. te zien.

Zo maar, middenop de Vinkeveense plassen, op een doordeweekse dag in het begin van de herfst 2005. Bijna niemand op de plas. Praktisch windstil, zwierend aan het anker. Je voelt je middenin de natuur, terwijl langs de Vinkeveense plassen het verkeer van de A2 raast.
Het was de laatste keer dat we met Fingal gingen varen.

Posted by hafred at 12:47 pm | Comments (3)

28 januari 2007

Dag Fingal

Het Waarscheepje 600, dat al weer anderhalf jaar in de loods lag te wachten op verkoop, is gisteren verkocht. Voor een bedrag waarvan ik nooit had gedacht dat we het zouden verkopen. Voor een veel te laag bedrag, als u het weten wilt. Beggars can’t be choosers en er was nu eindelijk iemand die de moeite had genomen om uit Noord Brabant naar Vinkeveen te komen om de boot te bekijken. Hij had cash geld bij zich en de boot moest al heel lang weg.

Heel veel goede herinneringen aan Waarschip Fingal. Voor het eerst varend op de Gouwzee, met veel te veel wind voor dat kleine bootje. Wisten wij veel, iemand met verstand van zeilen had gezegd dat het zo leuk liggen was in Monnickendam. Doodeng soms, spannend en inderdaad heerlijk zeilen. Wat later was er de tocht naar Friesland vanaf Monnickendam via de randmeren. Onderweg eigenlijk leren varen, het bootje leren kennen. Voor anker liggen op een van de randmeren, terwijl de avond valt en de meeste boten naar hun jachthavens vertrekken. De rust die er dan is, die je dan zelf krijgt. Olielampje aan in de kajuit. Koken in het kajuit. Fles Jameson erbij. Niet weg kunnen uit een haven in Friesland omdat het zo stormt. Aangeschoten van een steiger lopen. Met storm terug over het IJsselmeer, waarbij je je toch meester voelt over het schip.
Toen er kinderen kwamen - die het zeilen in dat kleine bootje niet echt leuk vonden, zodat we voornamelijk op de motor tuften, wat ik weer niet echt leuk vond - lag Fingal een aantal seizoenen te verstoffen in een loods aan het Nieuwe Meer. Ook toen wilde we Fingal al verkopen, maar telkens was ik gelukkig als de verkoop niet doorging.
Weer later met zoon Tych - nog klein toen - gingen we een aantal dagen samen zeilen op de Westeinderplassen vanuit dat Nieuwe Meer. Het was spannend, maar ik voelde me zelden gelukkiger. De boot kwam ‘s zomers in Vinkeveen te liggen, bij Jachthaven Bon. Daar, op die plassen, voor anker gaan, tussen de trekgaten in het veen. De avond valt, de luidruchtige motorboten met de kratten bier zijn terug naar de haven. Het wordt steeds stiller en in de kajuit hoor je alleen het klotsen van het water. ‘s Ochtends wakker worden in de kuip, koffie, wat mistflarden, die langzaam optrekken. Het wordt weer een mooie dag.
Een houten boot, veel onderhoud. Een jachthaven die elk jaar maar weer geld kost. Een vaarseizoen waarin je misschien 3, 4 keer had gevaren. Een bootje met veel te veel herinneringen. En de tijden zijn veranderd. Dus kwam Fingal weer in de loods te liggen. Het onderhoud schoot er bij in. Zij moest dus verkocht, het bleek onafwendbaar. Nog één keer liet ik haar in het water gooien, voor een paar tochtjes over de plassen. Daarna zetten we haar op Marktplaats. Met veel pijn in het hart, dat wel. Romantisch bootje aangeboden. En nu is ze verkocht. Voor een fooi.

Posted by hafred at 02:23 pm | Comments (4)

27 januari 2007

Panorama-achterstand

Met de nieuwe panoramamogelijkheden in Photoshop CS3 kan ik mooi mijn panorama-achterstand inhalen...

Posted by hafred at 04:16 pm | Comments (2)

26 januari 2007

Schaduw van je hond...

In somberder tijden, lang geleden, zocht ik op een avond online naar allerlei variaties van ‘Ne me quitte pas’ en ‘Laat me niet alleen’ van Jacques Brel. Ik vond er best veel en naarmate het alcoholpercentage in mezelf steeg, draaide ik ze keer op keer op keer op keer. Wat dat betreft is iTunes geduldig en ik zwelgde in mijn eenzaamheid. Uitvoeringen van Brel zelf, van Nina Simone, van Scott Walker, van La List, een prachtige versie van Faudel of de Engelse versie ‘If you go away’ van Dusty Springfield, en die op mondharmonica door Toots Tielemans… Eigenlijk allemaal even mooi. Je moet denk ik wel erg veel moeite doen om dit lied kapot te krijgen.

De mooiste uitvoering blijft die van Brel zelf. Persoonlijke favoriet is de versie die Brel in het Nederlands zingt in de vertaling van Ernst van Altena. Ook die plukte ik ergens van het web. Duidelijk een versie die vanaf een grammofoonplaat is gedigitaliseerd, met ruis en tikken en al. De tekst ‘Ik wil je schaduw zijn, ik wil je voetstap zijn, ik wil je adem zijn, laat me niet alleen…’ is prachtig. De oorspronkelijke Franse tekst 'Laisse moi devenir l’ombre de ton ombre, l’ombre de ta main, l’ombre de ton chien, ne me quitte pas…’ is misschien nog mooier, nog wanhopiger, nog nederiger: ik wil de schaduw van je hand zijn, de schaduw van je hond zijn…' In het hele lied voel je dat het te laat is: die vrouw gaat hem verlaten, of heeft hem al verlaten. Maar wie wil iemand verlaten die zo’n lied voor je schrijft?

(Ik kom hierop door een stuk op rozig.com over ‘Ne me quitte pas’. Ik probeerde er op te reageren, maar werd aangezien voor een spammer. Okee, dan niet, dan schrijf ik er hier wel over.)
De prachtige versie van Brel in het Nederlands kunt u hier beluisteren…

Posted by hafred at 11:01 am | Comments (2)

25 januari 2007

Panorama Noord Spanje

Voordeel van al die nieuwe software is wel dat je leuke nieuwe dingen kunt uitproberen. Hier probeerde ik het 'panoramagereedschap' in de béta versie van Photoshop CS3 uit. Dit zette ik razendsnel in elkaar van 8 hoge resolutie 16bit tiff-bestanden. Dit soort panorama's zijn moeilijk in elkaar te zetten, vooral vanwege dingen als het gras, struiken en bomen. Zonder dat ik er verder wat aan hoefde te doen was dit het resultaat. (Wel verkleind natuurlijk, want het panorama was 87 megabyte.)

Posted by hafred at 05:05 pm | Comments (1)

24 januari 2007

Hickup

Ik schrijf - niet op het weblog maar voor mijn brood en ook mijn plezier - over computers, software op computers en dan specifiek over dingen die te maken hebben met grafische, fotografische software als Photoshop en hardware, zoals printers of camera’s. Deze week was een week waarin mijn computers moeilijk deden - plotseling niet meer deden wat ze daarvoor wel deden - een week waarin je soms denkt helemaal niet meer te weten hoe je nou die foto moet printen, hoe je moet kleurcorrigeren, momenten waarop je denkt het helemaal niet meer te weten. Zeker als de printer die je uitprobeert ineens niet meer bereikbaar is vanuit je PC en wel vanuit de Mac; gek word je er van.

Nu ja, er is altijd nog de trouwe Oosterkerk, met zijn ever changing moods. Op dit moment loopt de klok van de Oosterkerk - na de storm van vorige week - vijf minuten voor. De wind heeft hem vijf minuten voor geblazen. Ik wilde dat ik de hickups van mijn hard- en software aan de wind kon ‘blamen’, maar helaasl, ik zal er een andere reden voor moeten zoeken.
Op mijn trouwe 12 inch Powerbook, veel te traag voor de huidige software, ontwikkel ik in slow motion nog een Oosterkerkje. Ik weet dat hier geen hickups zullen ontstaan. Nu twijfel ik ook nog of ik nog wel het ene woord achter het andere kan zetten, zodat er ordentelijke zinnen ontstaan, die gezamenlijk een soort van artikel ontstaat. Nu ja, creëren is twijfelen. Als je dat niet meer doet, dan kan je net zo goed de automatische piloot aanzetten.

Posted by hafred at 11:05 pm | Comments (1)

23 januari 2007

2 jaar (2)

Hoe gekker hoe leuker!
Tweejaar geleden kwam Mr. Fredlee met het idee om een eigen weblog te beginnen. Wij hadden allebei vaak zoveel ideeën over van-alles-en-nog-wat, die we nergens kwijt konden behalve het aan elkaar te vertellen, dus een plek waar we al die beelden en bedenksels konden dumpen en gestalte geven was prachtig.
We begonnen eerst een naam te bedenken, dan het logo, de lay-out, de vormgeving en de inhoud en voordat we het wisten, was ‘A daily shot of Fredlee’ online!
Iets maken voor de entries moest niet te veel tijd kosten, vonden wij. Zo spontaan mogelijk en hoe gekker - hoe leuker - hoe beter!
Of, zoals Hella Haasse dat zei: ‘Je hoeft je werk niet te begrijpen, je hoeft het alleen maar te schrijven’ - of te fotograferen of te tekenen, whatever, wat ons betreft!

Een onverwacht, maar ook heerlijk, extra aspect aan ons weblog zijn de comments die onze lezers achterlaten. Want er is haast niets leukers dan een reactie op je stuk!
Dus bedankt lieve Gertie, Rufus, Tommie, Herbert, Esther, Chantal en JMH, voor jullie leuke en vaak zeer treffende en geestige comments en natuurlijk iedereen die komt kijken op De Fredlee’s en ons leest. Door jullie inbreng is De Fredlee’s weblog nog leuker om te maken!
En een ander heel leuke aspect van onze lezers is, dat ik via jullie ook andere weblogs ontdek, bijvoorbeeld webble, Chantal en desalniettemin en door deze weblogs vind ik nog meer bloggers out there, die allemaal hun prachtige observaties delen, poignant verhalen schrijven en alledaagse belevenissen en gebeurtenissen navertellen, op hun eigen weblogs. Dan merk je dat er een hele grote untamed weblog wereld bestaat, met een ongelooflijke hoeveelheid aan talent, heerlijk om te lezen en te bekijken! En natuurlijk zijn de comments en inbreng van hun lezers ook heerlijk!
En, dus, op mijn beurt, durf ik ook, heel af en toe, een comment achter te laten op een weblog. Het is wel ‘eng’ maar ook erg leuk om te doen!

Posted by Mrs. Fredlee at 02:47 pm | Comments (5)

22 januari 2007

E-mail nieuws...

Wist u dat een ‘Chinese missile shot down USA satellite’ en dat Hugo Chavez dood is? Ik kreeg die schokkende mededelingen recent via e-mail binnen. En ook dat de derde wereldoorlog was uitgebroken en ‘Russian missle shot down Chinese satellite’. Allemaal helemaal aan me voorbij gegaan, toch maar goed dat je dergelijk e-mail krijgt!
Wist u dat radicale moslims het bloed van hun vijanden drinken? Ik niet. En dat een ‘Venezuelan leader’ heeft gezegd: ‘Let's the War beginning’. Tel daar bij op: ‘Fidel Castro dead’ en ‘Sadam Hussein alive!’, ‘Third World War just have started!’, dan weet je bijna dat het einde der tijden nabij is. En allemaal e-mail met een .exe bestandje waarin ik verder kan lezen wat er allemaal aan de hand is in de wereld.
Mooi dat er e-mail is, goed dat we dit onbekende nieuws te lezen krijgen. Het journaal verzwijgt het allemaal voor ons. Castro dood en Saddam in leven! Alsof dat geen nieuws is...

Posted by hafred at 08:05 pm | Comments (1)

21 januari 2007

2 jaar!

Wist ik veel - twee jaar geleden - wat het bijhouden van een weblog inhield. Ik had wel een beetje in mijn hoofd wat er in moest: cartoons van Mrs.Fredlee, foto’s, en geschreven stukjes over wat er maar in ons hoofd opkwam.
Nu weet ik dat het ook een kwestie van tijd is. Ik kan wel veel woorden schrijven, maar die komen dan niet op het log terecht. Mrs.Fredlee kan wel veel tekenen, maar die tekeningen komen in boeken terecht. Nu ja, een wonder dus wat er allemaal toch nog op verschijnt op dat Fredlee weblog. Vandaag dus een foto van gisteren - met twee vogels, maar aan de wolken, de lucht en het licht te zien had ik die ook vandaag kunnen maken.
Ik breng een toast uit op het komende jaar! Met van alles en nog wat op het log.

Posted by hafred at 08:38 pm | Comments (3)

19 januari 2007

Lew Tabackin, Bimhuis januari 2007

Voor jazzpodium.nl schreef ik een recensie over het optreden van saxofonist/fluitist Lew Tabackin met het Jazzorchestra of the Concertgebouw. De foto's op jazzpodium zijn van Hans Speekenbrink, de foto hierboven is van mij.

Frank Wess, die oorspronkelijk als gastsolist zou optreden bij dit concert van The Jazzorchestra of the Concertgebouw, moest afzeggen voor het concert vanwege hartproblemen. Hij mocht van zijn arts absoluut niet naar Europa vliegen. Bandleider Henk Meutgeert van The Jazzorchestra hoorde dit bericht toen hij al druk bezig was met het uitzoeken van repertoire voor het concert met Frank Wess. Henk Meutgeert: 'Het publiek komt in eerste instantie voor Frank Wess, dus als die niet kan komen, moet je er wel iets van hetzelfde kaliber tegenoverstellen. Frank Wess suggereerde me Jimmy Heath, die echter niet kon komen en die deed me weer de suggestie om te proberen of Lew Tabackin misschien kon invallen. Lees verder op jazzpodium.com

Posted by hafred at 04:24 pm | Comments (0)

18 januari 2007

Aan/uit

Vanmorgen eerst te voet onderweg naar Pakhuis de Zwijger voor een presentatie van Windows Vista. Het waait al behoorlijk, het regent flink. Op de terugweg zie ik omgewaaide afzettingsonderdelen, een boom die geknakt is, veel afgewaaide takken en wat kapotte dakpannen. Ik wil naar de Fredlees omdat er gisteren post was en eigenlijk ook omdat de balkondeuren er niet goed sluiten.

Bij binnenkomst voel ik meteen dat er wat mis is: de wind blaast in de kamer. De balkondeuren zijn opengewaaid. Gelukkig heeft het nog niet veel geregend, en zijn de computers, het printpapier allemaal nog droog. Zaak is om, voordat de storm het hoogtepunt bereikt, te zorgen dat de deuren niet meer open kunnen waaien. Uiteindelijk schroef ik bovenaan de deuren vast en sla een houten knijper tussen de kier onder de deuren, als een soort klem als het ware. Het lijkt nu te kunnen houden. Een beetje paniek. Ik loop terug naar huis als het droog is en een beetje rustig wordt qua storm.
Een van de wijzers van de Oosterkerk is aan het knipperen geslagen. Eerst dachten we dat er een was afgewaaid, maar later zagen we hem knipperen. Foto hierboven.
Nu ja, ik heb me er wel mee vermaakt. Ook met de berichtgeving op tv en internet. Net een soort 11-stedentocht...

Posted by hafred at 08:19 pm | Comments (2)

17 januari 2007

Stapel boeken op je nachtkastje!

Ik hou van boeken en, gelukkig, ook van lezen en als je van lezen houdt is er zeker niks lekkerder dan een paar heerlijke boeken die naast je bed op je nachtkastje liggen te wachten:
• Gloednieuwe Mosley’s en Connelly’s die Mr. Fredlee snel uit heeft en naast mijn bed legt omdat ik ze zeker moet lezen. Not to mention de dikke verzameling pockets van Ross Macdonald.
• Jan Siebelink, geleend omdat ik meer Nederlandse boeken wil lezen en ook nog twee dikke miskopen van hem, omdat ik dacht dat ze bij die serie hoorden.
• Mr.Fredlee pakt - uit zijn rijke Nederlandse verzameling - boeken die ik moet lezen en met Kerstmis kreeg ik de nieuwste Campert cadeau.

Ik ga een paar keer per jaar naar Engeland en sleep dan een halve koffer tweedehands boeken mee terug met o.a. Rendell’s, Christie’s en Grisham’s, uit de numerous charity shops die iedere dorp en stadje in Engeland heeft en kan dan ook niet mijn lieveling jeugdboek Lorna Doone op het boekenplank achterlaten liggen.
Maar omdat ik geen razendsnelle lezer ben en omdat ik moeilijk aan nieuwe schrijvers begin en wen - vooral in het Nederlands - pak ik, in plaats van De overkant van de rivier, mijn heerlijke dikke vertrouwde tweedehands Ruth Rendell omnibus!
Die paar boeken naast mijn bed zijn inmiddels een hoge, wankelende stapel geworden!
En daar liggen ze dan, verlangend, geduldig en stoffig te wachten op mijn nachtkastje.
Gelukkig zijn de donkere winteravonden en -nachten ook nog lekker lang!

Posted by Mrs. Fredlee at 12:51 pm | Comments (2)

16 januari 2007

Sanna van Vliet trio & Ferdinand Povel, Bimhuis

Gisterenavond was ik in het Bimhuis bij de cd presentatie van Sanna van Vliet trio & Ferdinand Povel. Geen tijd om te lezen en verder is het gewoon erg druk. Ideeën zat voor het weblog, maar tijd... Nu verder lezen in 'The Big Blowdown'.

Posted by hafred at 08:38 pm | Comments (1)

12 januari 2007

Lezen van Pelecani

Laatst hadden Mrs.Fredlee en ik het over het woekeren met je talenten. Dan moet je natuurlijk wel weten wat die zijn. Mrs.Fredlee vertelde hoe ze op de lagere school ontdekte dat ze goed kon tekenen, als een van de weinige kinderen in haar klas. Wat had ik toen voor talent? Een van de talenten die ik vroeger had was het snel, veel en geconcentreerd lezen van boeken. Of het een talent is, geen idee, maar lezen van boeken... is er wat lekkerders? Vooral als je een nieuwe schrijver hebt gevonden, die een flinke stapel boeken heeft geschreven en die je dus allemaal nog wil lezen.

Net las ik Hard Revolution van George Pelecanos uit. Pelecanos, ik las een enthousiaste bespreking van The night gardener in de Volkskrant en later weer het Parool en had zijn naam op het lijstje gezet in mijn mobiele telefoon van de schrijvers of boeken die ik nog eens moest aanschaffen.
Ik kocht die Night Gardener en las het boek als een speer uit. Daarna kocht ik een omnibus met zijn eerste drie boeken en een pocket Drama City. De omnibus was voor thuis, Drama City was voor onderweg met kerst toen ik heen en weer naar Engeland vloog. Tijdens het wachten op de bus op Heathrow Airport belde Mrs. Fredlee me welke Pelecanos ik nou precies had en onder de kerstboom lagen Hell to pay - wat ik tijdens de terugreis las - en Shame the Devil die ik las toen ik de Nick Stefanos - de prive detective in de eerste drie boeken van Pelecanos - omnibus uit had gelezen.
Ondertussen las ik over Pelecanos, las ik interviews met Pelecanos en wilde de rest van de boeken ook hebben. Hard Revolution was - vond hij zelf - zijn beste boek en die vond ik vorige week bij Waterstone in de Kalverstraat. En wat voor een boek! Ik weet inmiddels dat hij zijn latere werk langzaam opbouwt: je maakt kennis met de hoofdfiguren, je komt bekenden tegen uit andere boeken van hem, en dan begint het drama zich langzaam uit te dingesen. Bij Hard Revolution is de climax net voor en na de moord op Martin Luther King. Een moord op de broer van een van de hoofdfiguren, Derek Strange - later in een trilogie terug als hoofdpersoon - twee geplande roofovervallen, die tijdens de rellen vanwege de moord op King tot een hoogtepunt komen.
Nu is er een stapel boeken binnengekomen van Amazon: de ontbrekende Pelecani! Ik stort me er op, gebruik makend van mijn talent: veel boeken lezen!

Posted by hafred at 06:49 pm | Comments (4)

10 januari 2007

Harwich-Hoek

Mijn eerste reis vanuit Engeland naar Nederland was Kerstmis 1968, met de boottrein van Liverpoolstreet Station in Londen naar Harwich en dan met de nachtboot naar Hoek van Holland. Ik deelde een klein hutje samen met drie andere, onbekende, vrouwen. Ik was 18 en maar één keer eerder in Europa geweest, op schoolreisje naar Oostenrijk toen ik 14 was. Dus helemaal alleen een reis maken naar een land waar ik nauwelijks wat van af wist, waar het precies lag en waar ik ook nog om 6 uur s‘ochtends aankwam in het pikkedonker in een vrieskoude haven, was erg spannend. Sindsdien reis ik al meer dan 30 jaar lang regelmatig heen en weer naar Engeland en heb bijna alle routes en planes, trains, boats and automobiles gehad om over de zee te komen: vliegen, treinen, auto's, liften met vrachtwagens, day and night roll-on roll-off ferries, carboats, luxeschepen van uit allerlei havens o.a. Vlissingen, Rotterdam, Hoek van Holland, IJmuiden, Oostende, Zeebrugge, Le Havre, Calais, met ‘grim’ Eurolines coaches, hobbelige hovercrafts, catamarans en per Eurostar door de kanaaltunnel. Maar met de boottrein en de ferry van Hoek van Holland-Harwich was altijd mijn favoriete route. Ook later toen ik met mijn dochtertje naar Engeland reisde, gingen we het liefst met de veerboot via Hoek van Holland. De overtocht duurde lang, maar we zagen het altijd als een mini cruise, zomers met lunch en een drankje aan deck en uren zonnen of ‘s winters een tweepersoons hutje met eigen badkamer en stapelbedden! Maar negen jaar geleden was de langzame veerboot afgeschaft en kwam de vliegendsnelle catamaran van Stena Line er voor in de plaats.

Het leek ons vreselijk om met zo’n snelle boot naar Engeland te varen en je moest ook heel erg vroeg op ‘s ochtends om vanuit Amsterdam met de trein de vroege snelle boot te halen. Het leek ons niks en het heeft ons een paar jaar met de oer vervelende Eurolines bus via Calais gekost voordat wij de Stena Line Experience gingen uit proberen:
Kwart voor vijf ’s ochtend vertrok de boottrein vanuit Amsterdam CS richting Hoek om het eerste schip van 7 uur te halen. Achterop het schip was een klein deck waar je met een aantal passagiers kon staan. De spray spoot in je gezicht als de catamaran opstoomde over de grijze Noordzee richting Engeland; een lange schuimend witte streep over de zee leek ons nog aan Nederland vast te binden. We gingen meteen ontbijten, een heerlijk English breakfast, voor een paar Engelse ponden net zoveel bacon, eggs and sausages eten als je kon. Voor dat we het wisten kwamen we al aan in Harwich en met de trein voor de lunch al in Londen. Ook terug was prima. In de late middag vanuit Liverpoolstreet Station naar Harwich om de avondboot te halen. Nu een heerlijk buffetdiner, voor een zacht prijsje kon je weer net zoveel eten als je wilde en om middernacht aan komen in de Hoek en dan met de trein naar Amsterdam. Mijn dochter en ik waren meteen verkocht en gebruikten meestal deze route wanneer we weer naar Engeland gingen – en zo vroeg opstaan kon ons nu helemaal niet meer schelen!
Ook later hebben we Mr.Fredlee en zijn jongens ook de vlotte Stena Line catamaran Experience laten ervaren, maar of ze het net zoals mijn dochter en ik konden waarderen betwijfel ik!
De laatste tijd reis ik toch minder naar Engeland en reis ik nu liever via Brussel met de Eurostar trein – 20 minuten door de tunnel waar ik helemaal geen zee meer zie! (Wie had dat ooit gedacht dat ik dat leuker zou vinden!!) Mijn dochter reist nu wel eens zonder mij naar Engeland maar is trouw gebleven aan de Hoek- Harwich dienst en gaat altijd met de snelle Stena Line. Maar helaas is dat nu ook afgelopen, want vanaf deze week is de vliegendsnelle Stena Line catamaran uit dienst genomen en stoomt er geen wit schuimende baan meer door de grijze Noordzee! De slome ferry komt terug! Zo iets als de snelle auto’s afschaffen en weer met paard en wagen!
Ik ben benieuwd of ik ooit de veerboot weer ga nemen. Ik vrees dat ik de boot nu te langzaam ga vinden en dat ik te veel zee rond me heen zou zien!!!
Maar ja, alles went!

Posted by Mrs. Fredlee at 09:54 am | Comments (8)

08 januari 2007

Bert van den Brink wint Boy Edgarprijs

Posted by hafred at 08:34 pm | Comments (1)

Lew Tabackin in het Bimhuis

Een fantastische saxofonist in het Bimhuis, gisteren.

Posted by hafred at 04:44 pm | Comments (2)

05 januari 2007

Casino Royale 2007

Een van de goede voornemens van De Fredlee's is om in 2007 vaker naar de bioscoop te gaan. Gisteravond zijn we naar Pathé de Munt geweest om de nieuwste James Bond film 'Casino Royale' te zien. De laatste James Bond die ik in de bioscoop had gezien was met Roger Moore ergens in de zeventies. Sean Connery en Pierce Bronsen's James Bond's heb ik alleen op tv of video gezien. Als Brit hoorde James Bond een beetje bij je opvoeding, dus mag ik zeggen dat ik lichtelijke een beetje James Bond fan ben, ondanks dat ik nooit een Ian Fleming boek heb gelezen. Ik heb ook nooit de eerste 'Casino Royale' uit 1967 met Peter Sellars en Woody Allen gezien want de clipjes van de "send up" vond ik toen irritant. Dus ik was erg benieuwd naar deze 2006 versie van 'Casino Royale', vooral na de recensies, clips en aantrekkelijke kop van Daniel Craig. Ik verwachte een zeer avontuurlijke, suave en erg spannende verfilming een beetje in de style van Sean in de sixties. Ik was niet echt teleurgesteld, want ik vond het knap gemaakt, flitsend, knallend en vermakelijk, iets tussen 'Terminator', 'Kill Bill' en 'Crouching Tiger, Hidden Dragon' in. En de "Flower power” graphics in de opening credits waren prachtig. Maar ik miste iets..... misschien was het 'Q'? Misschien Miss Moneypenny? Of oerlelijke schurken? De droge humor? Ik weet het niet, maar ik miste iets. Toen we naar huis liepen kon ik in ieder geval Herb Alpert and his Tijuana Brass 'Casino Royale' theme tune uit 1967 niet uit mijn kop krijgen!!

Posted by Mrs. Fredlee at 11:44 am | Comments (3)

03 januari 2007

#$%@#!@#!-sites

Voor een tijdschrift, waar ik op dit moment aan werk, bekeek ik een stuk of vijftig sites van fotografen. Naast dat het je gaat duizelen van de fotografische indrukken, gaat het je ook nog eens duizelen van de manier waarop je in die sites moet navigeren. Waar vind je een contactknop? Hoe blader je? Waar moet je überhaupt beginnen? Waarom scrollen die foto’s zo snel langs je heen? Hoe moet ik terug naar het begin? Allemaal prachtige eye candy, maar wat, waar en hoe: ho maar! De dames/heren ontwerpers die zich met de interfaces van deze sites hebben bezig gehouden, waren hoogstens bezig met vorm, niet met het er lekker vinden van de weg.
Het ergst zijn nog de sites die je browser beroven van menu’s. Sites die je hele scherm proberen over te nemen. Hou daar #$!%#*!!!#@! mee op! Het is mijn scherm, mijn browser en het zijn mijn menu’s. Ik vrees dat het allemaal de schuld is van Flash, waarmee je ‘van die mooie interfaces kunt bouwen’.
Ik verlang bijna terug naar sites met frames waar zich in de linker kolom de navigatie bevond: terug naar home.

Posted by hafred at 07:45 pm | Comments (1)

02 januari 2007

Knoest

Gisterenavond tijdens de andijvie met spekjes, mijmerden Mrs.Fredlee en ik over ‘ouderwetse’ Hollandse maaltijden zoals bruine bonensoep of hachee en over hoe je die moest maken of hoe die smaakten. Vanwege de gesneden andijvie moest ik denken aan de ‘gesneden groentekramen’ op de Ten Katemarkt, waar je gesneden andijvie, rode kool, hutspot en dergelijke kon kopen, aan de kraam waar je een bord met soepgroenten - nog niet gesneden - kon kopen met daarop wortels, selderie, peterselie, wat bloemkool, enzovoort en aan de gekookte bietjes bij de aardappelboer. Hoe we er daarna op kwamen weet ik niet meer, maar plotseling zocht ik naar het woord van het stuk bot waarmee mijn vader vroeger soep maakte. ‘Dinges, hoe heet het ook al weer’, riep ik en uit de diepten der hersenkrochten kwam het woord Knoest. Jaren al niet meer in de mond genomen, dus het kwam van ver. Maar terug was ik bij Slager Van Megen op het Bellamyplein, waar we voor de zaterdagse soep altijd een knoest moesten halen.
Een knoest… Zou onze slager die nog hebben of is het iets waar geen modern mens nog soep van trekt? Ik googlede op Knoest, Soep van Knoest, recept met Knoest. Veel leverde het niet op, de knoest is niet in de mode. Ook keek ik nog even op van Dale naar het woord knoest, maar in de betekenis dat je er soep van kunt trekken was het niet aanwezig. De knoest: bijna uitgestorven in 2007.