Terwijl ik plannen aan het maken was om langs Leliveld te gaan om mijn harde schijf te laten uitbouwen, die ik dan misschien zou kunnen koppelen aan mijn oude 12inch PowerBook, probeerde ik allerlei eerste hulpdingen om de MacBook uit zijn coma te halen. Herhaalde malen drukken op de startknop had geen effect. Ik koppelde allerlei apparaten aan de poorten, maar zonder succes. De batterij eruit... Dat zou misschien iets kunnen doen, hoewel ik er weinig vertrouwen meer in had dat er nog leven in zou komen. En verdomd! Hij startte weer op.
Was dit een teken van Leopard dat ik nu toch echt Time Machine aan moest zetten om altijd een back-up achter de hand te hebben? Was dit een ingebouwde feature in Leopard om mij de stuipen op het lijf te jagen en moest ik nu als de donder een externe harde schijf gaan kopen, waarop Time Machine - ongezien en geruststellend - een fijne back-up kon wegschrijven? Geen idee, maar dat is wat ik ben gaan doen. Twee externe schijven, een voor Mrs.Fredlee en een voor mij. Onze macjes zijn nu veilig.