Gisteren waren we weer in de Kleine Zaal naar een prachtige concert, of eigenlijk performance, van Los Papines uit Cuba. De familie Abreu, drie oudere broers en een jongere neef en nicht, kwamen vrolijk en lachend de bühne op gekleed in glanzende rood satijnen bloezen en broeken en binnen de kortste keer hadden ze iedereen in de Kleine Zaal aan het zingen en klappen en terug roepen en bewegen in de pluche stoelen en dansen in de ‘aisles’ onder de kristallen kroonluchters. Ik mocht even een grote kalebas versierd met schelpen schudden en terug gooien naar een van de vrolijke Abreu broers. Ze trommelden fabelachtige ritmes op bongo’s, dansten met de bongos, converseerden met de bongo’s, zongen Afrikaanse, Cubaanse, Spaanse melodieën, en Yuliet speelde fantastische piano, ook als een soort gesprek met de bongo’s en stemmen, en zong ze alleen ook een ongelooflijke ‘haunting’ versie van de Beatles ‘Hello-Goodbye’. Het was allemaal magisch,speels, sprankelend, bewegelijk en wat een ongelooflijk energie vonkte er uit de oudere Cubaanse broers.
Toen ik thuis kwam om 11 uur duurde het uren voordat ik kon slapen, zoveel energie had deze belevenis me gegeven!
Volgende concert is zigeunermuziek! Ik zie het nu al voor me!!