Bij binnenkomst voel ik meteen dat er wat mis is: de wind blaast in de kamer. De balkondeuren zijn opengewaaid. Gelukkig heeft het nog niet veel geregend, en zijn de computers, het printpapier allemaal nog droog. Zaak is om, voordat de storm het hoogtepunt bereikt, te zorgen dat de deuren niet meer open kunnen waaien. Uiteindelijk schroef ik bovenaan de deuren vast en sla een houten knijper tussen de kier onder de deuren, als een soort klem als het ware. Het lijkt nu te kunnen houden. Een beetje paniek. Ik loop terug naar huis als het droog is en een beetje rustig wordt qua storm.
Een van de wijzers van de Oosterkerk is aan het knipperen geslagen. Eerst dachten we dat er een was afgewaaid, maar later zagen we hem knipperen. Foto hierboven.
Nu ja, ik heb me er wel mee vermaakt. Ook met de berichtgeving op tv en internet. Net een soort 11-stedentocht...