Rechts muizen ging best goed, foto’s bewerken in Photoshop ook, maar fijne retouche, daar was de grove motoriek van rechts minder goed in. Scheren was met rechts een ramp, daarom liet ik de baard in eerste instantie maar staan, totdat die me begon te irriteren. Mrs. Fredlee zeepte de kin in en ik ging met rechts de kin te lijf. Doordat de baard te lang was ging dat erg traag, het mes werd supersnel bot en toen het schuim weg was zat driekwart van de baard er nog aan. Nu ja, de keer daarop ging het al beter. Een handtekening zetten bij de bank ging natuurlijk helemaal niet, mijn lens inzetten wel en ook het dichtknopen van mijn gulp - ik overwoog eerst nog een spijkerbroek met rits aan te schaffen - lukte na enig oefenen en wat hulp van de duim en wijsvinger van links.
Snijden van een boterham ging, maar niet denderend, eten met rechts ging goed en doordat ik moeizaam etenswaren op mijn vork schoof of aan mijn vork prikte at ik rustiger, wat natuurlijk een pre is voor de spijsvertering!
Maar nu heb ik wel genoeg van dat paarse gips. Mijn vingers voelen plakkerig, mijn huid begint te schilferen en mij is voorspeld dat er een stinkend slap handje uit het gips te voorschijn komt. We zullen zien, het lijkt me in ieder geval prettig om weer zonder plastic tas om het gips gedrapeerd te kunnen douchen. (De plastic tasjes waren nu ook bijna op. Tasjes van Gall en Gall geven smerig rood af onder de douche en ook AH-tasjes besmeurden af en toe mijn linker vingertoppen. Er gaat niets boven Spar-tasjes!)