Maar wat doet het er eigenlijk toe. Ik ren om zeven uur ‘s morgens met mijn ongewassen kop, met mijn haar in de war en kom toch geen hond tegen. Nu ja, een paar andere joggers (die me tijdens het voorbij hollen vriendelijk groeten, net zoiets als zeilers op de plas elkaar vriendelijk gedag zwaaien) maar daar loop ik zo snel voorbij, die merken toch niks op. Of wat mensen die bij de bushalte staan te wachten, maar die staan daar zo slaperig, ook die zien niets.
Het enige dat ik mis onderweg is mijn camera. Die is te zwaar en zou me hinderen bij mijn soepele tred (ahum). Ik zie prachtige zonsopgangen, mooie luchten, en natuurlijk de Oosterkerk waar ik elke keer langs dender. Dus nam ik de laatste paar keer mijn mobiel mee. Hier een foto van de zonsopgang bij de molen. Of niet?