« Verkouwen. Neus verdopt. | Main | Reve Revival »
01 november 2005
Wet van Mrs. Fredlee
De hoeveelheid rotzooi die ik om me heen verzamel, verbaast Mrs. Fredlee in het geheel niet meer. In tegendeel, ze ziet er een wetmatigheid in: de wet van Parkinson, een wet waar ik geen weet van had. Ik leerde vroeger over de wet van Avogadro, van Buys-Ballot, van Archimedes, van Moore, maar niet die van Parkinson.
Ik begreep wel wat Mrs. Fredlee bedoelde: je kunt een steeds groter kastje naast het bed voor me neerzetten, het kastje zal altijd overvol zijn. Het kastje naast mijn kant van het bed is al een aantal malen vervangen door een groter kastje, maar veel meer plek is er niet gekomen. Nu is het het een klein boekenkastje met daarop en daarin op dit moment twee camera’s, verschillende opladers, stapels oude kranten en vooral veel boeken, heel veel boeken. Terug naar de wet van Parkinson.
In 1958 formuleerde Cyril Northcote Parkinson die wet aldus (ik citeer): 'Arbeid dijt uit naarmate er meer tijd beschikbaar is voor zijn voltooiing’. Parkinson kwam tot dit inzicht bij de bestudering het Britse Ministerie van Koloniën. Hij stelde vast dat het aantal ambtenaren van dit ministerie in de loop der jaren steeds toenam. Veel opmerkelijker was echter dat dit aantal niets te maken had met de omvang van de koloniën. Sterker nog: terwijl het aantal Britse koloniën na de Tweede Wereldoorlog sterk afnam, bleef het aantal ambtenaren bij het Ministerie van Koloniën toenemen!
Inmiddels zijn er veel variaties op de wet van Parkinson, waarschijnlijk lang niet allemaal van hemzelf afkomstig. Dit is er bijvoorbeeld een: Parkinsons Datawet. De hoeveelheid data neemt toe totdat de ruimte die voor de opslag ervan beschikbaar is, is gevuld. En nu is er weer een nieuwe, de variant van Mrs. Fredlee: De hoeveelheid rotzooi die Mr. Fredlee om zich heen verzamelt, neemt toe totdat de ruimte die voor de opslag ervan beschikbaar is, is gevuld.
Posted by hafred at 01 november 2005 17:29