« Alledaags ongemak | Main | Kennemerpijnen »

26 oktober 2005

Helemaal kachel

Waarschijnlijk zit het meer in mijn kop dan in die van een ander, maar ik denk dat als je altijd gewend bent geweest aan centrale verwarming, je jezelf nieuwe reflexen aan moet leren als je overstapt op - laten we zeggen - een gaskachel. Voor een klein kindje is een radiator van een centrale verwarming misschien wel heet en midden in de winter als de moederhaard het heetst is, dan doet het wel pijn als je er tegen aanvalt of de radiator eens lekker vastpakt, maar meer dan een blaar zit er echt niet in. Als je opgroeit met een kolen-, olie- of gaskachel dan leer je zo’n monster te ontzien. Je ziet het vuur en vuur = heet. Aanraken = au!. Je hoeft je als kind maar een keer te branden en je hebt voor de rest van je leven ontzag voor zo’n ding.
Nu heeft Rufus een nieuwe gaskachel op zijn kamer. De dag nadat ie - de kachel, niet Rufus - was aangesloten kwam ik bij hem langs en zag zijn gitaarhoes bovenop de kachel liggen… Aaarghh!!! schreeuwde ik en griste de hoes van de kachel en begon mijn theorie te ontvouwen over kinderen die opgegroeid waren met centrale verwarming en ontzag en au en enzovoort. Hij keek me wat glazig aan en zei: ‘Maar die kachel staat toch helemaal niet aan, man!’
De moraal: waar bemoei je je mee, oude man!

Posted by hafred at 26 oktober 2005 17:44

Trackback Pings

TrackBack URL for this entry:
http://www.lindalee.nl/mt/mt-tb.cgi/33

Comments

Posted by: Rufus at 26 oktober 2005 17:51