Dat Alan Price orgel is nooit wat geworden, ik kocht nog wel een boek waarin uitgebreid stond beschreven hoe je een dergelijk orgel in elkaar kon solderen, het was echter zo’n immense taak dat ik er waarschijnlijk nu nog mee bezig geweest zou zijn. En als het een vergelijkbaar levensduur had gekregen als het wah-wah-pedaal dat ik wel in elkaar had gesoldeerd en geschroefd, dan was het orgel bij de eerste tonen uit elkaar gevallen.
Later met baantjes, banen en werk werden de hebbedingen bereikbaar. Hier een top vijf van dingen die me te binnen schieten:

De Spaanse beginnersgitaar. Het echte hebbeding was een zwarte Ibanez gitaar met stalen snaren, maar die kon ik me toen niet permitteren.
Het oranje ‘attache’ koffertje, dat ik ooit bij van Beek kocht, als ontwerper in spe, met daarin rondslingerend mijn lay-out spullen.
De tweedehands IBM Selectric typemachine met prestige elite bolletje, waarop ik onder andere Blueberry, Spiderman en de Hulk vertaalde.
De Dual 2 x zes watt stereoversterker, nadat we een jaar lang een stereo-geluid hadden gecreëerd met twee monoversterkers.
De Aiwa cassette minirecorder om onderweg muziek te kunnen luisteren en om interviews mee op te kunnen nemen.