« Willy Deville In Paradiso (2) | Main | Mundy in Paradiso »
22 juli 2005
Ryan Adams Cold Roses
Ryan Adams is een eigenzinnige muzikant. Dat is geen slechte eigenschap voor een muzikant. Adams doet het voor zijn plezier, het doet er voor hem niet echt toe of hij een wereldster wordt, hij wil gewoon muziek maken, schrijven en cd’s maken. En cd’s maken doet hij. Voor dit jaar heeft hij aangekondigd om drie cd’s uit te brengen, de eerste verscheen een maand of wat geleden, Cold Roses.
Het kostte me wat tijd om aan deze dubbel-cd te wennen. Er stonden enkele op het eerste gehoor prachtige nummers op, maar mijn eerste indruk was dat hij er beter één cd van had kunnen maken. Adams is een veelschrijver, die bijna elk concert dat ik van hem gezien heb wel een aantal liedjes speelde die hij net - gisteren, of die zelfde ochtend - had geschreven. En Adams kan niet kiezen welk liedje nu beter is dan de ander. Hij vindt het - zoals iedereen die creëert - moeilijk ‘to kill his darlings.’
Maar nu ik Cold Roses de afgelopen maanden regelmatig heb gespeeld, is die dubbel-cd enorm gegroeid. Gisterenavond tijdens het koken had ik ook uitgesproken zin om de cd te draaien, voor mij een goed teken.
Cold Roses is ongetwijfeld een van zijn sterkste na Heartbreaker, toen hij ineens tot ster werd gebombardeerd. Er zijn nog steeds een aantal liedjes die eruit springen, maar ook degenen die in eerste instantie minder klonken zijn gegroeid. De band waarmee hij de cd’s maakte - The Cardinals - is fantastisch, zit dicht tegen Americana aan, ik hoor invloeden van The Gratefull Dead (waar ik niks mee had) maar ook van Jackson Browne. Nou ja, hij is al met iedereen vergeleken, wat doet het er toe. Cruciaal bij mijn omslag om van deze CD te genieten was een live optreden van Ryan Adams & The Cardinals wat ik van internet plukte. Hier hoorde ik hoe mooi deze nummers live klinken en hoe goed die band is. Ik zet er eentje online, Cold Roses. Of is Let it ride net weer wat mooier?
Posted by hafred at 22 juli 2005 20:53