Willen we dat opgeven? Nee, en bij elke vraag daarover wordt ook gezegd dat we het niet hoeven op te geven. Geloof ik dat? Nee, eigenlijk niet, ik blijf zitten met het democratisch gehalte van de EU. Het Europese parlement heeft minder te vertellen dan een parlement zoals wij dat gewend zijn met onze eerste en tweede kamer. Bij het samenstellen van de Europese commissie voel je de achterkamertjes politiek, neem als voorbeeld Neelie Smit Kroes. Straks - als de grondwet is aangenomen - kunnen één miljoen kiezers iets op de agenda zetten bij de Europese Commissie. Of er wat mee gedaan wordt is daarna de vraag. Een land kan ‘de gele kaart trekken’ als het iets niet zint. Het resultaat van het trekken van de gele kaart is volstrekt onduidelijk.
Maar stel dat Europa volledig democratisch bestuurd zou worden, een beetje zoals Nederland nu. Zouden wij dan accepteren dat bij ons abortus verboden zou worden omdat de Europese regering, gesteund door het Europese Parlement, dat in de lidstaten verbied? Ik denk het niet.
Ik kom er niet uit. Ik wil geen oorlog meer zien ontstaan in Europa door nationalisme, maar ik geloof ook niet dat die zal ontstaan, als we nu dat gedrochtelijke compromis, dat moet doorgaan voor een Europese Grondwet, zullen afwijzen. Meer democratie in Europa, met behoud van een identiteit voor de verschillende lidstaten, dat lijkt me wel wat om een voor-stem aan te geven. Voorlopig houd ik het op tegen. Tenzij iemand me alsnog kan overtuigen dat ik voor moet stemmen.