Vandaag was het toch weer eens raak. Een -gevoelig- bedrijfsinterview wat ik al een aantal maanden geleden gemaakt had, wat na enige aanpassingen van hogerop uiteindelijk was goedgekeurd (waar ik mee kon leven), kreeg ik ineens in een compleet bewerkte versie terug. Voor een deel ging het om informatie die ineens weer niet mocht worden gezegd -balen, want dat soort uitspraken maakt een verhaal leuk- maar ook had er iemand aan zitten sleutelen, die van zichzelf vond dat ze een eindredacteur was. Ik stuur mijn teksten altijd naar een vaste eindredacteur. Dus het Nederlands is in orde. Eigenlijk verpest zoiets je hele dag. Je verhaal is afgezwakt en daarna nog een door een stijlmolen gehaald. Gelukkig kan ik op dit weblog, ongestoord alles schrijven. Tenzij mevrouw Fredlee natuurlijk ingrijpt... well come to think of it Mr.Fredlee, I do think that you should consider our English weblog followers a bit more and write in English now and then instead of assuming that everyone reads and understands dutch. Also why did you mention your copy editor Pauline by name and not Jan. I’d have mentioned Jan too because Jan is your copy editor now and ‘write’-(joke! English humour!) hand man and not Pauline-god bless her- anymore. Also Jan is a fantastic trumpet player but he doesn’t go around blowing his own trumpet!! Maybe your tone could be a little less moany and not so sarcastic- more positive and less negative! And you could try and swear a little less too but apart from these few minor points, which I trust you will take into consideration and alter where appropiate, it’s fine!
Ik zeg: $E#$@#$!!5
I say: £#£@£#££@€€€€!